Barwy duszy - strona 1
"   Marcelina Kulikowska   BARWY DUSZY "

Barwy duszy - strona 2
" BARWY DUSZY "

Barwy duszy - strona 3
"   Marcelina Kulikowska   BARWY DUSZY Spółka nakładowa "Książka", Kraków Składy główne: Warszawa, G. Centnerszwer i Spółka; Lwów, H. Altenberg; New-York, The Polish Book Importing Co "

Barwy duszy - strona 4
" Przedruki i nieuprawnione tłumaczenia wzbronione Winieta okładkowa rysunku B. Rychter-Janowskiej, wykonana w Zakładzie Reprodukcji Artystycznej W. Krzepowskiego w Krakowie sposobem litografji przez Wojciecha Jastrzębowskiego odbito czcionkami Drukarni Narodowej w Krakowie 1911 "

Barwy duszy - strona 5
" Twórczość. "

Barwy duszy - strona 6
" PIĘKNU I SZTUCE! O Fale, fale, Życiowe fale... Wy fale Świata całego! Na Oceanu niezmierzonych głębinach, Na piaskach Pustyni żarem ziejących, Na Gwiazd niedościgłych wyżynach I po Ziemi rozdrobnionych pyłach, Po ludzkiego Życia rozsianych ogniwach Przebiegacie wy, fale! I..."

Barwy duszy - strona 7
" O! Głębiny! O! wy nieskończone! O! które na myśli macie chłodne rosy i zimne popioły, A sercem targacie, krwawą je, Kainową zlewając posoką... O! kryształowych Jaśni zwodnicze przezrocza... O! czucia wy ciche, białą mgłą jesienną zasnute... O! melancholjo wiar śniących... A..."

Barwy duszy - strona 8
" Księżyc wschodzi rubinowy Na niebiosów krwawy łuk, Drżą podstawy granitowe, W mściwy miecz zmienił się pług. Rośnie siła, jako wiosną Łany zbóż podnoszą ruń... A pieśń krwawą, pieśń donośną Rozpinają pośród strun... Nie drży serce — serce bije, Jak ten młot, co..."

Barwy duszy - strona 9
" A Ból ciśnie, gnie ku ziemi, Zakrył gwiazdy górnych dróg, Nad kołami zawiłemi Już postawił wiele sług... Te badają wszystkie troski Od kolebki aż po grób I szukają, czy duch boski Z Ziemią zechce zawrzeć ślub... Tak się wlecze tajemnicą Otulony Dolin Duch... Gwiazdy zgasły..."

Barwy duszy - strona 10
" Fala moja bezmierna — jak harfa trącona Gra pieśń! O Pieśni! Słucham ciebie Jako Mojżeszowy duch — Boga swego słuchał. Jako huragan Siły wielkiej pędzony mocą Przed się bieży... O Pieśni! Graj, graj, o śpiewaj! Otom ja niewolnica... Przystanąwszy w świętym przybytku,..."

Barwy duszy - strona 11
" A w polach rwali bławaty, A lutnie mieli u stołów... Na jasne głowy dziecięce Białe swe dłonie złożyli I, w słońce patrząc na niebie, Czar wiosny i Życia pili. Wieluż ich? — Szukam w sobie, szukam śladów, Jak piaski drobne były... Już dawno odbiegły... Są trzęsawiska,..."

Barwy duszy - strona 12
" Gdzie mojego Życia przeogromna siła, Co ziemi ogniem i błyskaniem była, Na której wsparł się świat? Życiowe fale, Ludzkiego istnienia wy wtórne odbicia, Mojego życia Oddajcie treść!... Mojego bólu Oddajcie grom!... Mojego czucia Oddajcie żar!... Ach! mojej tęsknicy rozpłakanych..."

Barwy duszy - strona 13
" Aż zbawi — w ducha zamieni I przypnie skrzydła olbrzyma I ponad światem postawi... Oczyma Pełnemi bólu Patrzę ja w Ciebie! I sercem bólem bijącym Miłuję Ciebie! I myślą rozpłomienioną Ogarniam Ciebie! Życie! a gdzieżeś ty było, Gdy we mnie grała Rozpacz? Wyciągnęła..."

Barwy duszy - strona 14
" Jako z wielkiego drzewa wypełzłe korzenie Ziemię ucisną twardą i jałową, Byle ją za podporę mieć, a dumną głową W rozwarte jasnych niebios spoglądać sklepienie I tam już Życie pić! — Tak wszystkich pieśni widzę tęczowe odbicia, — Barwne, słoneczne, w dźwięki..."

Barwy duszy - strona 15
" SNAMI CHODZĘ... Snami chodzę, snami chodzę W mego życia mgłach... Kwiaty rosną na mej drodze, I po gwiazdach sercem wodzę, Harfa w moich snach... "

Barwy duszy - strona 16
" NIE WIEM, CO ŚWIAT, A CO SĄ MYŚLI MOJE... Nie wiem, co świat, a co są myśli moje... Zlało się wszystko w toń wielkiego morza, A nad nim wschodzi gwiazda jasna, Boża, ... Przed Nieskończonym, Niepojętym stoję. Nie żalę ja się, ani się nie boję, Mojać to ona, ta przejasna..."

Barwy duszy - strona 17
" O MOJE TWÓRCZE LOTY... O moje twórcze loty! o wy cudne chwile! Wy godziny świecące, jako gwiazda złota, Dusza się jako przędza rozsnuwa i mota, Barwy bierze tęczowe i skrzydła motyle... Żyć warto, warto codzień podźwignąć się w pyle, O niechże do rąk przyjdzie czekana..."

Barwy duszy - strona 18
" I WIERSZA MI TRZEBA... I wiersza mi trzeba, i trzeba mi rymu, I trzeba mgieł białych, snów złotych i dymu, Ach dymu, co w złudne obłoki się składa... I trzeba zapomnieć, czym serce mi gada.... Ach książko! ach pióro! Was dwoje na świecie, Wy ciche... wy dobre... wy ze mną być..."

Barwy duszy - strona 19
" A CO CI W DUSZĘ DANO. A co ci w duszę dano, To hoduj... w każde rano I w każdy dzień polewaj... Jako dąb, co rośnie, I wyższy w każdej wiośnie, Tak duchem — ty dojrzewaj. A jeśli cię rzucono Na górną jaką stronę, Błogosław wyżnym szczytom. A jeśli ci nie stanie, Wątku..."

Barwy duszy - strona 20
" A PRZECIEŻ SIĘ RWIJMY OD ZIEMI. A przecie się rwijmy od ziemi marzeń skrzydłami. A przecie pyły wypalmy serca ogniami, A przecie miały niech stopi ta dusza w męce, A przecie wyże wydźwigną te nasze ręce... "

Barwy duszy - strona 21
" Z JEDNEJ STRONY ŻYCIE PŁYNIE... Z jednej strony Życie płynie, Wielka rzeka po dolinie, Z drugiej strony — serce moje, Co wyrzuca z siebie zdroje... Z jednej strony Życie wali, Rydlem kopie, kuje młotem — Z drugiej strony — ja na fali Dzierżę ptaka w gnieździe złotym.. "

Barwy duszy - strona 22
" A ŻYCIE TO PEŁNE, ROZŚPIEWANE W PIEŚNIE... A życie to pełne, rozśpiewane w pieśnie, A ja Życiem idę — jak w cudzie, jak we śnie, Idę Życiem, lecę, jak ptak uskrzydlony, Nie zdejmie mi z czoła nikt marzeń korony. "

Barwy duszy - strona 23
" PRZYSIĘGAŁAM TYSIĄC RAZY. Przysięgałam tysiąc razy Wiersze rzucić — rzucić rymy, Mgły, widzenia i obrazy I obłoki — błędne dymy — Przysięgałam tysiąc razy, Lecz przysięga w lot się wali, Nie ucichły czcze wyrazy, A już wierzę w sny z oddali... "

Barwy duszy - strona 24
" Ku życiu. "

Barwy duszy - strona 25
" POGRĄŻAM JA SIĘ W ŻYCIA FALE...   Pogrążam ja się w Życia fale, Tych wszystkich nurtów głodna, I jako ciężki, twardy kamień, Opadam na dół, do dna. I jak po twardym tym kamieniu Wartkie się wody toczą, I na to moje biedne serce Ciężkie się fale tłoczą. I kruszą..."

Barwy duszy - strona 26
" A CZASEM MARTWA LEŻĘ... A czasem martwa leżę, jak te zboża, Które podcięto na żniwa godzinę... A czasem znów mnie ranna widzi zorza, Kiedy obłokiem pośród nieba płynę... Albo też w serce wstępującą morza, Którego kocham ciemnię i głębinę, Bo jestem cała Życiu..."

Barwy duszy - strona 27
" PRZECHODZĄ CZASY... Przechodzą Czasy — W wieczystą a rwącą Ludzkości rzekę — Bólów ranną grotem Kładę mą duszę — umęczoną splotem Życia, — a Życiem jak arfa dzwoniącą.   "

Barwy duszy - strona 28
" WŁASNEMI RAMIONY. O biada!... biada!... biada!... Na głowę Ból upada, Czarna się rozpacz kłoni... O biada!... biada!... biada!... Znów śmiercią serce gada, Znowu mi zeszły udręki, Łańcuchy — piekielne męki. I znowu za mną w pogoni... O biada!... biada!... biada! Wydźwigam w..."

Barwy duszy - strona 29
" Pustka to we mnie tak Jak grobem, jakby mogiłą... Ciężarem tak przywaliło... Popiołem tak posypało... Wyżarło mi moje ciało, Wyjadło mi oczu dwoje... O biada!... O biada!... O biada!.. Jeżeli Życiu nie wydrę Szczęścia mojego, Jeżeli Życiu nie wyrwę Losu mojego...   "

Barwy duszy - strona 30
" ŚMIECHU!... SŁOŃCA!... Śmiechu!... słońca!... blasków!... jaśni!... kwiatów!... róż!... Wszystkich gromów sprzęgnąć siły!... wichrów!... burz!... Woli!... Mocy!... i Potęgi! ognia!... skry!... I na fali w dal biegnącej Życia gry!... Życia! Życia! mego serca w Życia..."

Barwy duszy - strona 31
" DAJCIE WICHRÓW... DAJCIE BURZ!... Dajcie wichrów, dajcie burz!... Czekam — Życie moje trawię, W udręczeniach, w snach na jawie I w przekleństwach nad martwotą... Czekam! — Dusza światłolica Wyciągnęła ręce obie... Czekam! — Dusza pokutnica W ziemię wrosła, w ziemię..."

Barwy duszy - strona 32
" Zimne grady w ziemię biją, Błysk piorunów — grzmotów wtór.. Ach! rzuciłam martwą stróż! Biegnę, lecę w zwiastowanie, Biegnę, lecę w zbawczą dal! Krew zawrzała na kurhanie, Życie z martwych wstało fal! Burze, wichry szalejące, Wy błyskania, gromy, moce, Żywe — górne..."

Barwy duszy - strona 33
" Moje lice krwi nabiera... Precz ode mnie, mary blade, Precz ode mnie, jęki blade!... Idę w Życie — Życiem szczera!..   "

Barwy duszy - strona 34
" DUSZO MOJA... DUSZO ŻYWA... Duszo moja — duszo moja, W zaświtania leć! Niech zachrzęści twarda zbroja, Niech zabłysną ostre miecze, Niech purpurą krew pociecze, Ognie żywe nieć... Duszo moja — ludzka duszo, Życiem wielkim żyj! Niech się zręby skał pokruszą, Niech..."

Barwy duszy - strona 35
" Choć się w tobie lot urywa, Choć się w tobie serce kraje, Choć przekwitły wiosny, maje, Pieśnią Życia graj!...   "

Barwy duszy - strona 36
" MAKI. Radości Życia mego — krasne maki, Purpurą malowane kwietne ptaki, Motyle wy szkarłatne, dziwy, cuda! Wy ognie w polach drżące, żywe Złuda! Radości wy, uśmiechy! Życie moje! W pokłonach ja przed wami smętna stoję, I ręce moje do was, krasne maki, Wyciągam, w puste..."

Barwy duszy - strona 37
" PŁOMIENNA RÓŻA. Dajcie mi żyć, dajcie mi żyć, Dajcie mi pełną kruż! Usta spalone — pić chcę! pić! Jam jest z płomiennych róż! Dajcie mi szaleć, gorzeć, palić! Dajcie mi serca rwać! Dajcie mi grom, by światy walić, I w twarz plwać wam, plwać! Po cóż nienawiść..."

Barwy duszy - strona 38
" Ja pójdę w krwawych jutrzniach śnić, Chcę nowych szukać ech!... Od waszych cnót, od waszych łez, Dokoła głucha noc Ja sięgnę w dal, hen, poza kres, Wysieję z siebie moc. Dajcie mi żyć! dajcie mi żyć! Dajcie mi pełną kruż! Usta spalone — pić chcę, pić! Jam jest z..."

Barwy duszy - strona 39
" CZEGO MI STAĆ...   Weli W. Czego mi stać? czego mi stać? Po drodze, po martwicy, Lepiej się rwać, lepiej się rwać W przyszłości tajemnice... Jakże mi lec, jakże mi lec Na ziemnym, szarym pyle, Lepiej mi biec — lepiej mi biec Ku wyżom i mogile... Czemu mi kląć,..."

Barwy duszy - strona 40
" POKUSA.   Ktoś ty jest — o Grzechu, Grzechu... ... Jakaś radość... czar uśmiechu... W tobie żywy blask... Ktoś ty jest o złudnej twarzy? ... Coś się śni, ach, coś się marzy, Klejnot cudnych łask... Całe skarby leżą w duszy, Senne leżą — cóż poruszy? Co zapali..."

Barwy duszy - strona 41
" TRWAĆ! Spieczone moje wargi, Ściemniałe moje oczy, A w serce moje, w serce moję, To krwawy Żal się toczy!... Wyprężyłam ramiona przed siebie, przed siebie, Szukam: ciemno — nie nazwać, nie pochwycić w ręce, A ja tu sama, sama i tylko w udręce Płaszcz nieprzebitej nocy..."

Barwy duszy - strona 42
" ... Pustka gada Szelestem zeschłych liści, co jesienią spadły. - Gnieciesz mnie, nędzo moja? ludzka gnieciesz nędzo? Jaka nić cienka, szara, jaka nitka drobna, I k'czemuż ja żywa, ja żywa, sposobna, I kędyż ty moja własna zwiśniesz przędzo?... Morza się palą czerwonemi blaski,..."

Barwy duszy - strona 43
" DROGA SIĘ OTWIERA. ... I ani pamiętam, Ani zapomnieć mogę, Na dziwną weszłam drogę, Łańcuchy rwę i pętam, I łańcuchami — jako Życiem dzwonię.. Nie wiem, gdzie iść, Jak marny liść, Ja ponad korony wzniesiona!... Dzień mi jeden słońcem świeci, Dzień mi drugi gradem..."

Barwy duszy - strona 44
" Jestem, która w dniu wczorajszym pogrąża swe oczy.. I Bóle rosną moje... I łzy płyną moje... I robak serce toczy... Gwiazdy świecą, Orły lecą, Rosną Nadzieje w swej ogromnej sile... I oto duch mój radością już płacze, I oto serce moje Życiem bije... I łachman zrzuca ze..."

Barwy duszy - strona 45
" O WICHRZE. Nie może źle być na świecie, gdy wicher wieje, Kiedy pyłami i liśćmi, a ziarnem sieje.. Kiedy pobudzi w pustyniach piaski leżące, I kiedy chmury rozgoni, by odkryć słońce. Nie może źle być na świecie, gdy wicher bieży I falą morską pogania, co martwa leży, I..."

Barwy duszy - strona 46
" DUSZA TO KWIAT. ... A każda dusza ludzka, To jakby jaki kwiat, Co różną barwą patrzy Na słońce i na świat... I różne kształty nosi, I różny znaczy ślad... Tak! Każda dusza ludzka, To jakby jaki kwiat... "

Barwy duszy - strona 47
" POKŁON ŻYCIA. Zaiste — jeśli dziś się nie obudzi Duch — ogień, który złe w Polsce wypali, Jeśli w tym gorzkim pogrążeni trudzie Nie ujrzym słońca odbicia na fali... Jeśli martwotę spijem — żywi ludzie, Kiedy się jutrznie rozświetlają w dali, Zaiste — lepiej głowy w..."

Barwy duszy - strona 48
" Boleść nie rodzi nic — krom aureoli, I krom tych skrzydeł, co na nic są żywym, Siły się małą, gdy Duch-męka boli, Więc tylko zgrzytem zadźwięczeć straszliwym, Zgrzytem uchwycić za to ostrze Doli, I jako ono być nielitościwym... ... Przed się iść, z mieczem spłomienionym w..."

Barwy duszy - strona 49
" BOHATERY. Was widzę, bohatery, co na świata skłonie Stanąwszy — okręt chcecie odepchnąć od brzega, Ramiona wasze silne, echo się rozlega, Nabrzmiałe wiarą waszą... Gdzieś po tamtej stronie Samotna płynie tuczą, co grom w sobie mieści. A pierś wasza jak kryształ, w którym..."

Barwy duszy - strona 50
" Tuczą płynie, grom idzie i w Ziemię uderzy, Ziemi poruszy pyły, aż z gliny ulepi Serce świata... Płyniecie, a dla pyłów ślepi, W lica patrzycie gwiazd i w złotych mar puklerze. "

Barwy duszy - strona 51
" ZE WSI. Polsko! Polsko! barwą tyś bogata, Chusty dziewcząt jak maki się palą, Niebieszczeje nizka, wiejska chata, Zieleń polna szczerą płynie falą... Polsko! Polsko! masz jasne sukmany I błękitem wesołe kabaty, I masz srebrny, żywy nurt Wiślany, I serc ludzkich masz ty bujne..."

Barwy duszy - strona 52
" NA NIEME WIECE W ZABORZE PRUSKIM. Nie będzie słów, nie będzie słów, To serca się otworzą! Zakwitną serca kwiatem mów, Zakwitną mocą Bożą! Nie sypać nam popiołów Na schylone czoła, A słuchać wieców niemych I głosu, co zawoła! Nie sypać w serca nasze Nicości, ani..."

Barwy duszy - strona 53
" A w duszach — to dźwigamy Ofiary i objaty! Złożymy na ołtarze Cierpienia nasze, męki, Aż stos się nam rozpali, Z płomieniów wyjdą jęki.. A my milczymy — Niemi, Czynami im mówimy, Dziś usta nam zamknęli, A w Jutro — My wierzymy... Wierzymy w nasze Moce! Wierzymy w nasze..."

Barwy duszy - strona 54
" "TYM, KTÓRYM NĘDZA DUSZĘ ZABRAŁA". (LUMPENPROLETARJATOWL KRAKOWSKIEMU).   Spotkać ich można pod Sukiennicami, w szynkach i w każdym zaułku brudnego Krakowa, wielu ich widać nad falą Wiślaną, koło mostów, stojących i patrzących w falę. W powiędłe wasze patrzę..."

Barwy duszy - strona 55
" Ani się na nich ból rozjarzy. Ach! serce w martwe nurty kładę. Wyżarła nędza ludzką duszę, Gdzie dusza wasza — gdzie orlica? Próżno się ognia dojrzeć kuszę, Na martwe, zwiędłe patrzę lica. Skrzepcie się, skrzepcie własną siłą, Dźwignijcie wy się własnym duchem, Wieko..."

Barwy duszy - strona 56
" Gra fal. "

Barwy duszy - strona 57
" WIECZOREM. A kiedy przyjdziesz, miły... miły... Nad stołem już się lampa świeci... Oczy się moje zapaliły... ... Cicho... spać poszły nasze dzieci... — Cicho... z ulicy pogwar bieży, Latarni żółte światło pada, Ach! w sercu moim spokój leży, Rzewnością wokół do mnie..."

Barwy duszy - strona 58
" BIEDNE SZCZĘŚCIE. Za siedmioma górami, za siedmioma morzami Bajka siedzi i snuje przędziwo... A gdy nitkę wyprzędzie, woła białe łabędzie, Aby na świat rozniosły to dziwo!... Za siedmioma górami, za siedmioma morzami Szczęście Bajce coś szepcze do ucha, A gdy wiele opowie —..."

Barwy duszy - strona 59
" MELANCHOLJA. Kołysały się głębin topiele, Aż zawarły się wszystkie nade mną, Całe moje zakryły wesele, Światło wzięły, posiały noc ciemną... ... A do serca tęsknicą trafiły, A do duszy to bólem się wżarły, A do myśli odmętem zstąpiły, Jasną pamięć stargały,..."

Barwy duszy - strona 60
" Pogrzebiona w tumanie gdzieś leżę, Jako dal nieskończona, samotna.... Zatopiły mnie senne topiele, I tęsknica mnie całą obwiła, Pierzchło Życie, stajało wesele... Melancholja na duszę zstąpiła... "

Barwy duszy - strona 61
" MIĘKKOŚĆ MYCH DŁONI. Miękkość mych dłoni I jedwab włosa, A w oczach moich Nadziei rosa... A usta moje Śmieją się wiosną, Patrz — tam w oddali Kwiaty nam rosną... Patrz, w mojej dłoni Ziarna pszenicy... Wierz w serce moje Ty — bladolicy... "

Barwy duszy - strona 62
" W ISTEBNEJ. Krasny na tobie bruślicek, A biała koszula, Hodowała cię w świątnicy Kochana matula. Włosy twoje jasne, płowe Jako żytnie łany, Czyś je w słonku tak pobielił, Janku ukochany! Mówiły mi we wsi dziewki, By nie kochać Janka, A oczy mi za nim lecą Od samego ranka......"

Barwy duszy - strona 63
" Z VERLAINE'A. Ach, płacze mi w sercu, Na świecie deszcz pada.... ... I cóż za tęsknota, Co w sercu mi gada?... Mży deszczyk kroplami Na pola jałowe... Dla serca w tęsknocie Te śpiewy deszczowe... A ono wciąż płacze, I jakaż przyczyna? Nic... żadna... ot tylko Żałobna..."

Barwy duszy - strona 64
" CISZA NAD JEZIOREM LEMAŃSKIM. Cisza nade mną kładzie ręce białe, A w serce moje zimowym snem schodzi ... Gdzieś na jeziorze widzę żagiel łodzi I nieruchome na wybrzeżach skały... Czyli chcę czego, czyli jeszcze marzę? Czyli pragnienie, jak grzech, pali wargi? Czyli ból we mnie?..."

Barwy duszy - strona 65
" MENDELSOHN. —PIEŚŃ BEZ SŁÓW. Roztęsknioną źrenicą spoziera.... Drżące dłonie wyciąga przed siebie, Na jeziorach się fala kolebie... Liść się zeschły, jesienny rozdziera... Rwie się jakaś pieśń cicha, nieznana, ... Stara sosna podcięta upada, Gdzieś się jawi i znika..."

Barwy duszy - strona 66
" NAMIĘTNOŚĆ. Ach, jak blada! Z twarzy krew wyciekła, Syczącym warem w chudą pierś się wlała, Stalowe błyski odchodzą od ciała, A słodką Ciszę zła Wola urzekła. Pragnienie pali jak na wrotach piekła, Suchą się gleba i bezpłodną stała. Nie wiem, gdzie poszła..."

Barwy duszy - strona 67
" SZEPT DUSZY. Widziałam świątyń gotyckie sklepienia, Starego Rzymu widziałam kolumny I śpiew słyszałam górny Wyzwolenia, I Świadomości płynął potok szumny... Otwarte miałam oko i moc ducha, I przelewały mi się różne tęcze Z zardzewiałego niewoli łańcucha. Na wolę..."

Barwy duszy - strona 68
" NIEMA SZCZĘŚCIA — ANI BÓLÓW... Niema szczęścia — ani bólów Na świecie... Tylko wicher — liściem zeschłym Pomiecie... Tylko obłok — jedno skrzydło Rozwinie, I wnet przejdzie — gdzieś się stopi I zginie... Tylko kwiaty — kwiaty z łąki I z gaju Zwiędły dawno —..."

Barwy duszy - strona 69
" W dal odbieży — w dal samotną Odpłynie... Tylko serce — co w człowieku Zabiło, W tobie spocznie — w tobie zaśnie, Mogiło... "

Barwy duszy - strona 70
" LEŻĘ... ŚNIĘ... MARZĘ... Leżę, śnię, marzę — w złote patrzę światy... W święte łzy, w dobre, otworzone serca... I w szronów dziwne, tajemnicze kwiaty, I w blade róże, zerwane z kobierca... Leżę... śnię... marzę... dziwne, złudne czyny, Rycerskie tarcze i stare..."

Barwy duszy - strona 71
" Z DUSZY MI CODZIEŃ LIŚĆ JEDEN SPADA. Z duszy mi codzień liść jeden spada jak gdyby z kwiatu... I codzień ginie czar jakiś, cząstka jej aromatu... I codzień moje więdnące ręce cień jakiś kryje... I codzień moje powtarza serce: do jutra żyję...   "

Barwy duszy - strona 72
" OT TAM... OT TAM... ODCHODZI... Ot tam... ot tam... odchodzi, Co szczęściem mogło być, Maleje... blednie... znika... ... Ty możesz śnić... Weź sen i weź marzenie, A innym krzycz, że cud, I krzycz, że to płomienie!... W twych rękach lód... I krzycz, żeś już szczęśliwy,..."

Barwy duszy - strona 73
" PRZECHODZI LOS... Przechodzi Los, przechodzi Los Daleko ode mnie, Wyciągam ręce: pragnę, chcę... ... Daremnie... daremnie... Przechodzi szczęście, patrzę w blask Prawdziwie... nie kłamnie, Ach! Szczęście, cudzie, jesteś ty Nie dla mnie... nie dla mnie..   "

Barwy duszy - strona 74
" OTWARTE WROTA, A CIEMNA TON... Otwarte wrota, a ciemna toń, Wicher polata — za wichrem goń, Grom gdzieś uderza — idź, kędy grom, Trumnę ci niosą — oto twój dom... Smętek ci w duszy — a pusta dłoń, A jednak idź ty, a jednak goń... A jednak śpieszysz — jakby na sąd,..."

Barwy duszy - strona 75
" ŻYWA JESTEM, JESTEM ŻYWA. Żywa jestem, jestem żywa, Pragnę! Chcę!... A ode mnie gdzieś odpływa... Plącze się ta nić i zrywa... Duszę własną rwę... Trzymam w drżącej mojej dłoni Krwawy serca strzęp.. Życie wichrem za mną goni, Pochyliło moje skronie, Bólem szarpie..."

Barwy duszy - strona 76
" BIAŁA RÓŻA. Z serca mego, z duszy płyną Ogniem żywe skry, W Bezdeń lecą, w pustce giną, Z tego w oczach łzy.. Z tego skrzydła połamane I bezsiła rąk, Wichrem leci poganiany Białej róży pąk...   "

Barwy duszy - strona 77
" NIKOGO... NIC... A ja zaś na ten straszny Ból, Co dręczy mnie, co studzi, Ach! na ten jeden własny Ból Chcę rady, Ludzie!... Ludzie!... Nikogo... nic... wciąż pustka — żal, I nieuchwytne tylko sny... I cichy szmer ginących fal, A w sercu gorycz — w oczach łzy... Nikogo......"

Barwy duszy - strona 78
" UŁUDO, PRZYJDŹ! Oto się już korzę, już korzę, I ziemię włosami zamiatam, Nie pytam i nie kołatam... Na stos ofiarny się złożę... Tylko ty bądź! A ona odchodzi ode mnie, O ode mnie ona odbiega, Jak wartka fala od brzega, I rzuca na moje ciemnie: Nadziei zbądź! A ja się..."

Barwy duszy - strona 79
" Ach! za wszystkie nędze, żałości, Ach! za wszystkie żalów otchłanie, I za umarłe kochanie, I za ten bieg ku Nicości Skroś martwych pól!   "

Barwy duszy - strona 80
" SZCZĘŚCIE ZNIKA. Gdzieś przede mną hen ucieka Widmo blade — szczęście człeka... Wyciągnęłam obie ręce, Życie moje bólem święcę, A posłałam serce moje, By znalazło żywe zdroje... Oto stoję... sama, sama, Dom kamienny — zwarta brama, Chłód dokoła, pustka głucha... U..."

Barwy duszy - strona 81
" NARODU MEGO NIESKOŃCZONY BÓL. Narodu mego nieskończony ból Na duszę kładzie tragiczne kolory I wszystkie żywe przyzywa upiory, Krwawe wspomnienia budzi z martwych pól. Więc wszystko obce gdzieś odbiega wdal... Duch się podnosi ku męki wyżynie, A co niegodne — zanika i ginie......"

Barwy duszy - strona 82
" ZMĘCZONE NOSZĘ W SOBIE SERCE... Zmęczone noszę w sobie serce, zmęczone... A z łez uwiłam jaśniejącą koronę, koronę... A pieśń z goryczy tylko snuję, z goryczy, A któż tęsknoty moje wszystkie policzy?...   "

Barwy duszy - strona 83
" UCIECZKA. Byle się z zmarłych otrząsnąć nadziei... Byle z wygasłych wiar wydrzeć promienia.. Byle ujść Życiu do złudnego Śnienia, A tam już marzyć, marzyć... Dusza sieje Słodkich upojeń krysztalne nasiona, I rzuca czary na biegnące światy, I budzi baśnie i legiend..."

Barwy duszy - strona 84
" Krajobrazy. "

Barwy duszy - strona 85
" ZADYMKA. Hej! Zadymka, zadymka skrzydlata, Białym śniegiem wdal lecą piór puchy, Rozigrały się zimowe duchy, A dym śnieżny po polach polata... Hej! Zadymka! Hej! Stają kurhany, Wnet z kurhanów pustynia stepowa, Hej! Zadymka! Hej! Dusza zimowa, Dusza świata — śnieg sypki..."

Barwy duszy - strona 86
" Hej! Zadymka! Po polach daleko Słysz! to dzwonki, ktoś błądzi, ktoś jedzie, Pędź przed siebie, dopomóż tej biedzie, Przystanąłeś nad martwą, nad rzeką... Niema, niema ratunku... Wiatr wyje, A śnieg sypie, jak piasek w pustyni, Serce twoje rachunek swój czyni, Serce twoje samotne..."

Barwy duszy - strona 87
" Z ZIMY. Biała Zima, staruszka chędoga, Na wiatr czesze — czesze swoje włosy, Dusza moja żebracza, uboga — Dusza moja waży własne losy — — Martwe drzewa, nad rzeką stojące — Rzekę skryła sukienka lodowa — — Smutki moje ucichły łkające, Starki siwa schyliła się..."

Barwy duszy - strona 88
" Z MOJEGO OKNA. Idą ludzie Po ulicy, Po ziemi, I ból idzie I śmierć idzie Za niemi... W niebo patrzę: Wiatr obłoki Pogania, I chmurami Złote słońce Przysłania...   "

Barwy duszy - strona 89
" KRAKÓW W MGŁACH BIAŁYCH. Włóczą się białe mgły — tęsknice W krakowskiej naszej, jasnej stronie, Tatrom kamienne skryły lice, Słońce schowały w chmur koronie... Włóczą się wielkie mgły — odmęty, Nad miastem lecą, nad Wawelem, Przed oczy stawią sny zaklęte, A serca..."

Barwy duszy - strona 90
" KRAKÓW W DZIEŃ BEZSŁONECZNY. Miasto zamarłe, senne, głuche, Nad marą grobów trzymasz straż... Dziś mgieł owiły cię łańcuchy I cieniów ulic smętna twarz... Nad tobą codzień grają dzwony, Nad tobą wiszą chmury — mgły, A blaski tylko od korony, Co w próchnach trumien..."

Barwy duszy - strona 91
" PÓŁNOC NA RYNKU. Marjacka, górna stoi wieżyca, Poblask srebrzysty płynie z księżyca... Na rynku cicho, na niebie jasno, Jedna za drugą latarnie gasną... jedna za drugą dusza zgaszona, Senne, bezwolne zwisły ramiona... "

Barwy duszy - strona 92
" DROGA DO BETLIS... (NAD JEZIOREM WALLENSTADZKIM). Tam stoją poszarpane, nagie, martwe skały, W dole jezioro głuche i groźne głębiną... Gdzieś w dali echa biegną, zawodzą i giną... Górą obłoki ciągną gęste, ciężkie, białe... Ponad skałami czasy bezpłodne leciały, Ledwie..."

Barwy duszy - strona 93
" A. Z nad morza. pani Helenie W. "

Barwy duszy - strona 94
" RWIJ, MORZE... Rwij, morze! rwij! do brzegu rzuć! do brzegu! A potym idź! ach idź! i giń w oddali... Pianami skrzysz — jak lawinami śniegu, I wściekłość masz — ryczącą w twojej fali. Rwij, morze, rwij! twój huk jak krzyk bojowy, Jak brat twój grom, co walkę ma wśród..."

Barwy duszy - strona 95
" Przed tobą ja — stanęłam dziś w pokorze, Bo nie mam takich niezwalczonych sił... Piany się kłębią, burza piaski miecie, A wściekłość trwa, a życie jest i szał, Wodami ciskasz — jedno ty na świecie I chcesz, by świat — ukorzył się i drżał... I rosną fale, wołają,..."

Barwy duszy - strona 96
" POWSTAWAŁY WSZYSTKIE ŻAGLE. Powstawały wszystkie żagle, Jakby ptaki — jakby duchy, Wicher w płótna dmie i pędzi I obłoków rwie łańcuchy... Ku nieznanej pędzi dali. Bieży, płynie łódź szalona, Kędyż droga, kres twój, łodzi? Kędyż wreszcie twoja strona?... Płyną..."

Barwy duszy - strona 97
" NA MORSKIEJ LEŻĘ FALI... Na morskiej leżę fali, Na wątłej, kruchej łodzi, A wicher — dusza morza — Koło mnie — milczkiem chodzi. A fala się wygina I białe niesie piany, A słońce złoto topi W ten błękit roześmiany... Nad wodą, jak motyle, Milczące lecą mewy, A toń..."

Barwy duszy - strona 98
" BLADE DZISIAJ — MIĘKKIE FALE. Blacie dzisiaj — miękkie fale, Mgły zwisają, mgiełki białe, Jakieś skargi, jakieś żale, Jakieś smętki tu zostały... Łódź, jak widmo, w dal odchodzi, Rybak płynie w sennej ciszy, Cały świat się mgłami grodzi, Dusza smętkiem się kołysze...."

Barwy duszy - strona 99
" NIESKOŃCZONOŚCIĄ ŻYJE MYŚL MOJA. Nieskończonością żyje myśl moja, Patrząc na fale... Ach! jakże płyną — ach, jakże giną W nieznane dale... I gdzieś najtwardsze pokruszą skały Na drobne pyły, Dumne tam niegdyś wznosiły czoła, Dziś z nich mogiły... Na..."

Barwy duszy - strona 100
" A NA, MORSKIEJ TONI... A na morskiej toni, A na morskiej toni Widziałam ja ciebie... Wicher falę goni, Smętek pamięć goni, Byłam na pogrzebie... A śród gwaru fali, A śród gwaru fali Ja głos twój słyszałam... A potym w oddali, Serce w głos się żali, Krwawą łzą..."

Barwy duszy - strona 101
" TRĄCIŁAŚ, MORSKA FALO... Trąciłaś, morska falo, chore serce moje, Dotknęłaś ran bolesnych, co już się nie leczą, I śledzę za tym bólem, jak za cudzą rzeczą, Jak śledzę, morska falo — zmienne losy twoje...   "

Barwy duszy - strona 102
" ACH! JAK TA FALA... Ach! jak ta fala, ja wiecznie płynę na krańce świata, Ach! jak ta fala — tak męka moja w Nicość odlata... Jakby to morze — serce tak moje skrami się pali, Jakby na morzu — wszystko się we mnie skargami żali... Ach, jako w onej ciemnej, nieznanej morskiej..."

Barwy duszy - strona 103
" I JAK TEN SZUM TAJEMNY FALI... I jak ten szum tajemny fali Nad każdym bieży własny los... I jak ta woda, co się żali, Nabiera łzami serca głos... I jak to słońce, co zaświeci, Aby się znowu nakryć mgłą... — Tak Dusza w ogień Czynu leci, Kiedy się jeszcze iskry tlą — —..."

Barwy duszy - strona 104
" B. Słońce. "

Barwy duszy - strona 105
" ZAMKNIJ, SERCE, ZAMKNIJ WROTA...   Zamknij, serce, zamknij wrota, Na ścieżaje, na wierzeje, Słońce przyjdzie — nić rozmota, Słońce przyjdzie — blaski wsieje.. Błogosławię ciebie, słońce, Serca mego — duszo wieczna, Wybawienie sercu niesie Rozśpiewana pieśń..."

Barwy duszy - strona 106
" A przed duszą grób się chowa, Chowa w światła twego fale. Bierzesz, słońce, bóle, troski, Bierzesz, słońce, nić żywota, A rozsnuwa na niej radość Twoja ręka szczerozłota. Po dolinie mgła się snuje, Na dolinie płaczą ludzie, Mgły ku niebu popłynęły, Człowiek w słońca..."

Barwy duszy - strona 107
" KŁONIĘ SIĘ TOBIE. Kłonię się tobie, Kłonię się tobie, Ty słońce złote... Przez ciebie czuję, Przez ciebie lecę W życia ochotę... Pozdrawiam ciebie, Gwiazdo jaśniąca, Druhu serdeczny... Dla ciebie zbędę, We mgły oprzędę Tęsknoty wieczne... A wierzę w twoje, Słonko..."

Barwy duszy - strona 108
" I patrzę w ciebie, A cień gdzieś ginie Zimnej mogiły... Kłonię się tobie Ach! Kłonię, wiecznie Źródło bijące... Śmierć a zgryzota, Ból, nędza sczeźnie, Gdy wzejdzie słońce. "

Barwy duszy - strona 109
" POZDRAWIAM WAS, DUCHY BRATNIE... Pozdrawiam was, duchy bratnie, duchy nieznane, tęskniące, Tyleście wy dla mnie, co słońca promienie gorące, A słońca nic nie weźmie, nie zaćmi, nie ostudzi... A morze nie zatopi — a wicher nie podoła — tęsknocie ludzi... "

Barwy duszy - strona 110
" SŁOŃCE! TY BUDZISZ CZUCIA... Słońce! ty budzisz czucia, które dzwonią I szczęściem lica płonią! Słońce! ty budzisz myśli, które głuszą Łkania, lecące nad duszą! Słońce! ty budzisz dnie, które tak gorzą, Jak ręką zasiane Bożą... "

Barwy duszy - strona 111
" JAKŻE CUDNA NIĆ SIĘ MOTA. Jakże cudna nić się mota, Nić słoneczna, nić żywota Omotała serce moje, Otworzyła je na boje, Zapaliła ogień w skierce, Zapłonęło moje serce. Słońce zdroju, zdroju czysty, W tobie spokój wiekuisty, Słońce, ogniu spłomieniony, W tobie wieczny..."

Barwy duszy - strona 112
" PACHNIECIE WY, ŁĄKI... Pachniecie wy, łąki, Pachniecie wy słodko Miodami, A dusza się we mnie Podnosi i wzbiera Łkaniami... Niesiecież wy, wiatry, Niesiecie w doliny Wołania... A serce to we mnie Pamięci się nocą Przesłania... "

Barwy duszy - strona 113
" Spadacież wy, krople, Dżdżu krople, spadacie, Tęskliwe, A z oczu to moich Łez perły spadają, A żywe... "

Barwy duszy - strona 114
" JAKO, ŻE LECI POLNA WOŃ. Jako że leci polna woń, Ze kłos się owsa ściele... Że nieba cudna, jasna toń, Że pachnie łączne ziele... ... Ze wszystkich serca mego strun, Ze wszystkich bólów duszy Chcę harfę rozpiąć pośród trun, Chcę pieśń zaśpiewać w głuszy... "

Barwy duszy - strona 115
" A KAŻDA SKIBA TEJ ZIEMI. A każda skiba tej ziemi Jedyny to, wielki cud... Sławię cię usty mojemi, Oddaję tobie mój trud... "

Barwy duszy - strona 116
" C. Z jesieni. "

Barwy duszy - strona 117
" NA MOJĄ DOLĘ I NIEDOLĘ. Na moją dolę i niedolę Ciemny się kwiat udręczeń kładzie, Kiedy pożółkły liście w sadzie, Gdy pług rozorał czarną rolę... Tęsknica bierze mnie w niewolę, Jesienne niebo w chmur gromadzie, A smętek, jako cień się kładzie Na rozpłakane, mgliste..."

Barwy duszy - strona 118
" MALOWANE MARZENIAMI. Malowane marzeniami Cudne wiary w złote sny, Nad światami, nad wodami Płyną baśnie, tkane z mgły... Jakimś rzewnym smętkiem gada Wdal lecący późny ptak, Bezszelestny liść opada, Purpurowych tęsknot znak.... "

Barwy duszy - strona 119
" WIECZÓR JESIENNY. Wieczór jesienny liściem posypie... Oczy zapłaczą na czyjejś stypie... Coś trąci sercem, struny połamie, Bezwolne, słabe opadło ramię... Pobiegły przed się, pobiegły fale, Wicher pogonił w pustynne dale. Na końcu wioski dom stoi stary, W wieczornej ciszy..."

Barwy duszy - strona 120
" ZNUŻENIE. O ciche, śpiące stawy, białe sny zaklęte! Słodki zmierzchu wieczora, i wy, dnie w jesieni... Srebrne nici pajęcze, na liściach rozpięte, Ostatnie blade kwiaty spóźnionych złocieni... Cicho... prawie że dobrze... prawie nic nie boli, Serce drży... w pierś się tuli,..."

Barwy duszy - strona 121
" RZECZYWISTOŚCI CHŁODNA RĘKA... Rzeczywistości chłodna ręka Marzenia ostrym sierpem ścina, I Ból się jawi i udręka, Dusza się łamie i ugina... I pustka jeno dookoła Zagasłym okiem patrzy, bada, I znowu cisza — nikt nie woła, Tęczowej baśni nie powiada... Niema się, niema..."

Barwy duszy - strona 122
" POWIĘDŁE LIŚCIE LEŻĄ WOKOŁO... Powiędłe liście leżą wokoło, A wiatr mi rękę kładzie na czoło, A mgły jesienne bieleją w dali, A serce moje skargą się żali... "

Barwy duszy - strona 123
" Bolesna godzina. "

Barwy duszy - strona 124
" BOLESNA GODZINA. Pod krzyżem stoję, pod Chrystusa męką, Sama — nie sama — a z bólem, udręką, Owita płaszczem niezgaszonej mocy... Chryste! Przy tobie stoję... Gwiazdy nocy, Te same gwiazdy, co tobie świeciły I dziś mnie świecą — już się zapaliły... Na niebo patrzę, co..."

Barwy duszy - strona 125
" Wiem, że na głowie cierniowa korona, Na twojej głowie... a moja wyzbyta Ozdoby wszelkiej — choć ranami kryta... O męce twojej myślę sercem szczerym, Ach! o tej męce, która duszę wije I która światło wysącza aż do dna... Chrystusie! wierz mi! ja tej męki głodna, Oczy w nią..."

Barwy duszy - strona 126
" I próżno wołam, i próżna ta męka, Żadna się do mnie nie wyciągnie ręka, I żaden głos się nie odezwie do mnie... I nie pojmuję, czemu taka cisza, Kiedy mnie serce ranami się krwawi... — Jedno wiem tylko: już nic mnie nie zbawi, Zginę, ach zginę z tym bólem daremnie, I nikt..."

Barwy duszy - strona 127
" MY WSZYSCY SMUTNI... My wszyscy smutni precz, precz do ziemi W głąb, w Ciemnię, w Nicość, A tu niech życie nabrzmiewa zdrowemi, Nam drwiąca litość... Siły kto nie, ma — niech w Śmierć się ukryje, Niech ginie! A kto zdrów, rzeźki i krzepki — niech żyje I słynie... Precz!..."

Barwy duszy - strona 128
" REZYGNACJA... Poco się skarżyć, gdy życie ulata, I poco płakać, kiedy serce boli? I poco tęsknić, gdy się jest w niewoli, I poco badać, jakie prawa świata? Gdzieś ponade mną z prostym mieczem kata, Kamienne stopy pogrążywszy w roli, Stoi Konieczność, jako dnia zapłata, Stoi..."

Barwy duszy - strona 129
" ZWĄTPIENIE... Skryły się myśli i światła pogasły, Pustynia wkoło senna i gnębiąca, Świątnicy odrzwia z hukiem się zatrzasły, Łyska gdzieś mała gwiazda konająca... I biegną echa z przebrzmiałemi hasły. — Oto balsamy, gdy rana jątrząca, Oto są moje i ludzkie pociechy..."

Barwy duszy - strona 130
" Stwarzał Bóg światy, a szatan zazdrościł, I złego stworzyć chciał kształt i widzenie, A w sercu jego jeno popiół gościł, A z ust mu nieme wypadło milczenie... Złego nie ujrzał — dzieło swe uprościł I zasiał w ziemię rozpaczne zwątpienie, I odtąd myśli wielkiej..."

Barwy duszy - strona 131
" WIĘZIENIEM JESTEŚ MI... Więzieniem jesteś mi, życie, więzieniem, Dokoła ciebie jedna czarna krata, A ten kwiat blady, co ciebie oplata, Tylko marzeniem... Dotykam ciebie, wnet odrywam ręce, Chłód w tobie... zimno... ostrość i śmiech głuchy, Szyderstwo... oto są twoje..."

Barwy duszy - strona 132
" Patrzę, jak spada w jesieni liść z drzewa, Jak codzień żywa odchodzi godzina, Jak ku zachodom chylić się poczyna I śmierć mi śpiewa... I nic... nic... życie owite w żałoby! W rozkwitłych marzeń wplecione powoje Przechodzisz, życie — jedno życie moje, Spadając w groby......"

Barwy duszy - strona 133
" PYTANIE... Czym jesteś dla mnie, Życie, łańcuchu dzwoniący, Z bolesnych kuty ogniw, palący mi rany, Czym jesteś dla mnie, Życie — ja człowiek stargany, Ja przed tobą stanęłam, jak blask konający, Ostatni blask przed nocą... poprzed moją nocą... Już się skrzydła nade mną..."

Barwy duszy - strona 134
" ... I wielkich nędz pełne biesiadnicze stoły, I największych nędz pełne pozłacane serca... Życie! Dawałam z siebie wszystko, Jeno we mnie Pozostały cmentarze.. O, Życie! ręka twoja długa, chciwa, Wybierała z serca, wybierała z duszy Jedne po drugich bezcenne ogniwa, I poszły..."

Barwy duszy - strona 135
" SMUTNA, SMUTNA ZAGADKA. Smutna, smutna zagadka człowieka, Idzie z wiarą świecącą u czoła, Idzie, tęskniąc, a nikt go nie czeka, Idzie przed się — tam niemasz kościoła... "

Barwy duszy - strona 136
" NA BIEDNEJ, LUDZKIEJ DOLI. Na biednej, ludzkiej doli Jak ciężkie legły sny... I serce się niewoli, I w oczach świecą łzy... A śmierć jak złodziej stoi I ostrą kosą tnie, I tylko Złuda koi Człowieka żywe dnie... Na biednej, ludzkiej doli Jak ciężkie legły sny... Choć runie..."

Barwy duszy - strona 137
" SMUTKU!... Smutku! Nie kocham ciebie, a z tobą żyć muszę, Wpleciona w twoje dławiące ogniwa, Jako jemioła obwiłeś mi duszę, I pijesz ze mnie ty soki żywota, A zgliszcz wygasłych wielka urna siwa Stanęła przy mnie, otwarła swe wrota! W głębokim morzu bóle chciałam topić I..."

Barwy duszy - strona 138
" I tęsknię tylko za dniami chmurnemi, I we łzy wierzę, jak w perły rozsnute... A wszystko inne dla mnie jest jałowe I kłamstwa pełne... milcz! serce zatrute. "

Barwy duszy - strona 139
" WSZYSTKO PUSTE... Wszystko puste, wszystko martwe, zgaszone, Wszędzie leżą: pyły... prochy... popioły... A nad światem uleciały zmęczone Z lilijkami z papieru — anioły... Maski... maski... czasem trochę bielidła... Czasem strzępem pozłacanym zaświeci... Brudne, szare,..."

Barwy duszy - strona 140
" WIĘC JUŻ NIE PRZYJDZIESZ... Więc już nie przyjdziesz, prawdo Życia święta, Której wzywałam płonącemi usty, Z mgłami odeszła królewna zaklęta, Zamek na lodach stopiony i pusty... Wątek, wysnuty z uroków i marzeń, Mury, wznoszone pod niebieskie stropy — Z obojętnością..."

Barwy duszy - strona 141
" I CÓŻ NAM JESZCZE W ŚWIECIE... I cóż nam jeszcze w świecie pozostało? Zdarte łachmany po polach się włóczą, Bijące serce zmilkło... już się zgrało, I usta milczą — poznawszy pieśń kruczą. A tych niebiosów otwarte wrzeciądze Na troje zamków szczelnie się zaparły....."

Barwy duszy - strona 142
" ZORANA NASZA ROLA. Zorana nasza rola, Posiane na niej ziarno, Lecz rosy... rosy niema, Nasiona giną mamo... My ręce zdrowe mamy,. My serca mamy tkliwe, Lecz Mocy... Mocy niema, Więc serce ginie żywe... "

Barwy duszy - strona 143
" NA WAWELSKIM ZAMKU... Tam pod stare sklepienia wczołgało się chytrze Widmo wspomnień, — twarz czarną ma i dech zatruty... I patrzysz w nie, — a w tobie żałość i gniew luty, I głowę kornie kłonisz w połamanej mitrze... Chyba białą nadzieją cieszyć się, co idzie... —..."

Barwy duszy - strona 144
" O! WAM POTRZEBNE... O! wam potrzebne świętości narodu, Bo sami w sobie świętości nie macie, A więc niekiedy do wspomnień ogrodu Leniwą myślą i ręką sięgacie... Gdzie płomień gorzał — dzisiaj garście lodu, Zmarłe pochodnie wy ręką imacie, Bowiem się serce bohatera spali..."

Barwy duszy - strona 145
" Dziś pod szubienic skrzyp nie rwie się dusza, Chowa się ona, jako trup, w ciemnice — W was i dokoła dziwna, smętna głusza, Bezbarwne wasze i bezkrwiste lice, W pustyni jestem — żywy się nie rusza, A tam, nade mną, w górze — szubienica, — — Nie wiem ja, czyli boleśniejsza..."

Barwy duszy - strona 146
" Zwątpienia myśli już dawno raniły, Zwątpienie sercem już dawno kolebie... Sny się najświętsze, największe prześniły, Gorycz w codziennym zamknęła się chlebie.,. Wszystkie mi smętki, wszystkie łzy dzwoniły, Na serca mego byłam ja pogrzebie... Ale się jeszcze raz k' nadziei..."

Barwy duszy - strona 147
" Przeczucie nicości. "

Barwy duszy - strona 148
" PRZECZUCIE NICOŚCI... W wieczorne chwile... — W jesieni zamglone dnie... — I pośród zimowych pól... — I w gwiezdne noce lipcowe... — I wtedy, gdy łuna gasnącego słońca Ogarnia pożogą świat... — I wtedy, gdy z burz — gdy z wichury Na niebo idzie pomsta i szał......"

Barwy duszy - strona 149
" A widma długim, nieskończonym szeregiem Odchodzą wdal! A są — jako truchła cmentarne, A zaś się kłonią ku ziemi We wstydzie swoim... I pożegnalnych im nie słychać dzwonów, Ani żałobnych im nie słychać pień! A z Prawdy, owej przepastnej, niezbadanej głębiny, Upada cień! A..."

Barwy duszy - strona 150
" A z Nicości na ciebie padł cień, A z Nicości na ciebie już bladość spłynęła! Drobne gdzieś były wśród świata robaki I życiem żyły, I ku wiecznemu dniowi Biedne tęskniły... Padł cień — Nicości otwarły się wrota! Przekwitły róże, nasiona swe w ziemię rzuciły I..."

Barwy duszy - strona 151
" Ty, jaśniejący białym blaskiem Ormuzdzie, Ty, w czarny płaszcz nocy strojny Arymanie! Gdzieżeście wy? Oto ramion skłębionych miljony! Oto westchnień, oto krzyków rozpacznych Nieskończone moce Wybiegają ku wam Hej! zawieszonym na niedościgłych wyżynnych śnieżycach... Tam..."

Barwy duszy - strona 152
" ... Radość i ból — życie i śmierć — jedno ma orędzie, Nicość nadchodzi, nadchodzą czasy niezmącone... Jeśliś grzeszny, człowieku: grzech tobie przeminie! A jeśliś pełen szału — ogień się rozpłynie, A jeśliś konający — to porzucisz życie, A wszystkie górne..."

Barwy duszy - strona 153
" Mądrość życiowa. "

Barwy duszy - strona 154
" POSPADAŁY JASNE GWIAZDY. Pospadały jasne gwiazdy, Pospadały, Bóle jeno, męki jeno Pozostały, Chyba losem w nurt ogromny Rzucić trzeba, Aby światłem zapłonęły Gwiazdy nieba...   "

Barwy duszy - strona 155
" JEŚLI ZAPOMNIEĆ PRAGNIESZ. Jeśli zapomnieć pragniesz własnej duszy Cierpień wszelakich, bólów i udręki, Jeśli chcesz własnej twojej użyć męki, Iżby zabiła zło, co się nie kruszy... Iżby wydarła serce twoje żywe, Jedyne twoje szczęście ci zabrała, Dla siebie ręce miej..."

Barwy duszy - strona 156
" ... Zapomnieć siebie — oto jedna rada, Nie iżeś ślepy, albo pełen winy, Ale iż wielkie nieznane przyczyny, Ale iż boleść na życie się składa... Zdrowe masz ręce i myśli masz zdrowe, I czyny wielkie — wszystko jest jałowe... Nie twoja tylko głowa śmiercią kona, Nie twoje..."

Barwy duszy - strona 157
" KAŻDY OTWIERA OCZY... Każdy otwiera oczy i na ten świat patrzy, Każdy też same ogląda koleje, Łzy widzi gęste — a uśmiechy rzadsze, I cień żałobny zwiedzionej nadzieje... Każdemu serce własne tylko miara, A każdy miarą chce się zmierzyć brata, Tu ginie prawda — i gubi..."

Barwy duszy - strona 158
" EXCELSIOR... Pragnę się z więzów ciężkich wyswobodzić I Mocą Życia nad Bólem przewodzić. Pragnę znów siłę odnaleźć wśród jęku, Zabyć rozpaczy, i żalu, i lęku... Pragnę rozpalić me usta zmartwiałe I sny me wskrzesić radosne a białe. Pragnę oczami świat..."

Barwy duszy - strona 159
" [według oryginału] SPIS RZECZY. Przedmowa ... str. 1 TWÓRCZOŚĆ. Pięknu i Sztuce ... str. 7 Snami chodzę ... str.16 Nie wiem, co świat, a co są myśli moje ... str.17 O, moje twórcze loty ... str.18 I wiersza mi trzeba ... str.19 A co ci w duszę dano ... str.20 A przecież się..."

Barwy duszy - strona 160
" Płomienna róża ... str. 39 Czego mi stać ... str. 41 Pokusa ... str. 42 Trwać! ... str. 43 Droga się otwiera ... str. 45 O wichrze ... str. 47 Dusza — to kwiat ... str. 48 Kapłaństwo. ... str. 49 Narodzie mój ... str. 50 Pokłon Życiu ... str. 51 Bohatery ... str. 53 Ze wsi ... str...."

Barwy duszy - strona 161
" Narodu mego nieskończony ból ... str. 87 Zmęczone noszę w sobie serce ... str. 88 Ucieczka ... str. 89 KRAJOBRAZY. Zadymka ... str. 93 Z zimy ... str. 95 Z mojego okna ... str. 96 Kraków w mgłach białych ... str. 97 Kraków w dzień bezsłoneczny ... str. 98 Północ na tynku ... str. 99..."

Barwy duszy - strona 162
" Wieczór jesienny liściem posypie ... str. 131 Znużenie ... str. 132 Rzeczywistości chłodna ręka ... str. 133 Powiędło liście leżą wokoło ... str. 134 BOLESNA GODZINA. Bolesna godzina ... str. 137 My wszyscy smutni ... str. 140 Rezygnacja ... str. 141 Zwątpienie ... str. 142..."